بخواهد ، آيات خود را نازل مىكند ؟ ! از اين رو به خشمى بعد از خشمى ( از سوىخدا ) گرفتار شدند . و براى كافران مجازاتى خواركننده است . شأن نزول : يهود قبل از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله و بعد از بعثت ! از امام صادق عليه السلام در ذيل اين آيات چنين نقل شده : « يهود در كتاب‌هاى خويش ديده بودند هجرتگاه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بين كوه « عير » و كوه « احد » ( دو كوه در دو طرف « مدينه » ) خواهد بود ، يهود از سرزمين خويش بيرون آمدند و در جستجوى سرزمين مهاجرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله پرداختند ، در اين ميان به كوهى به نام « حداد » رسيدند . گفتند : « حداد » همان « احد » است در همانجا متفرق شدند و هر گروهى در جايى مسكن گزيدند . بعضى در سرزمين « تيما » . و بعضى ديگر در « فدك » و عده‌اى در « خيبر » . آنان كه در « تيما » بودند ميل ديدار برادران خويش را نمودند ، در اين اثنا عربى عبور مىكرد ، مركبى را از او كرايه كردند ، وى گفت : من شما را از ميان كوه « عير » و « احد » خواهم برد ، به او گفتند : هنگامى كه بين اين دو كوه رسيدى ما را آگاه نما . مرد عرب هنگامى كه به سرزمين « مدينه » رسيد اعلام كرد : « اينجا همان سرزمين است كه بين دو كوه « عير » و « احد » قرار گرفته است . سپس اشاره كرده گفت : اين عير است و آن هم احد . يهود از مركب پياده شدند و گفتند : ما به مقصود رسيديم ديگر احتياج به مركب تو نيست ، و هر جا مىخواهى برو . نامه‌اى به برادران خويش نوشتند كه ما آن سرزمين را يافتيم ، شما هم به سوى ما كوچ كنيد . آنها در پاسخ نوشتند ما در اينجا مسكن گزيده‌ايم ، خانه و اموالى تهيه كرده‌ايم و